به گزارش خبرنگار فضا و نجوم خبرگزاری تسنیم، یکی از نخستین و مهمترین رویدادهای نجومی قابل رؤیت در سال جاری میلادی، ماهگرفتگی کامل یا پدیده «ماه خونین» (Blood Moon) است. این پدیده از نظر منجمان و علاقهمندان به فضا بسیار ارزشمند است، زیرا برای دقایقی کل قرص ماه به رنگ قرمز در میآید.
این ماهگرفتگی کامل در تاریخ 3 مارس به وقوع میپیوندد. پدیده مذکور در مناطق آمریکای شمالی و مرکزی به وضوح قابل رؤیت خواهد بود. در همین حال، ساکنان بخشهایی از آسیای مرکزی و جنوبی تنها قادر به تماشای ماهگرفتگی جزئی خواهند بود، اما متأسفانه این رویداد نجومی در قارههای اروپا و آفریقا قابل مشاهده نیست.
اگرچه روند این ماهگرفتگی از ساعات اولیه بامداد آغاز میشود، اما اوج گرفتگی کامل تقریباً در سپیدهدم 3 مارس رخ خواهد داد. ساعاتی پیش از طلوع آفتاب، ماه کامل تنها به مدت 12 دقیقه رنگ قرمز خاص خود را به خود میگیرد.
برخلاف خورشیدگرفتگی، تماشای ماهگرفتگی کامل با چشم غیرمسلح کاملاً بیخطر است و برای رصد آن به هیچ تجهیزات خاصی نیاز ندارید. کارشناسان توصیه میکنند برای تماشای این پدیده به منطقهای مرتفع بروید و لباس گرم به همراه داشته باشید. نکته مهم این است که در زمان گرفتگی کامل، ماه به افق نزدیک شده و در شرف ناپدید شدن است؛ به همین دلیل باید از مکانی مرتفع و بدون موانع فیزیکی مانند ساختمان یا درختان به تماشای آن بنشینید.
در طول یک ماهگرفتگی کامل، ماه روشنایی خود را به طور کامل از دست نمیدهد، بلکه به رنگ قرمز کدر در میآید. این پدیده زمانی رخ میدهد که زمین دقیقاً بین خورشید و ماه قرار میگیرد و سایه آن روی سطح قمرش میافتد.
برخلاف ماه، کره زمین توسط جوی ضخیم احاطه شده است که نور خورشید را فیلتر میکند. به دلیل وجود همین جو است که ما آسمان را آبی میبینیم و غروب خورشید را با رنگهای نارنجی و مات تماشا میکنیم. در زمان ماهگرفتگی، اندک نوری از خورشید که از جو زمین عبور میکند، شکسته شده و به سطح ماه میرسد. این پرتوهای فیلتر شده به سطح این قمر برخورد کرده و آن را به رنگ قرمز درمیآورند.
سازمان فضایی ناسا در این باره توضیح میدهد: «در این حالت، گویی بازتاب تمامی طلوعها و غروبهای خورشید در زمین، بر روی سطح ماه میتابد.»
از نظر آماری، ماهگرفتگی کامل پدیدهای نادرتر از خورشیدگرفتگی کامل است. بر اساس کاتالوگهای نجومی ناسا، ماهگرفتگی کامل به طور متوسط هر 2.52.52.5 سال یکبار رخ میدهد، در حالی که خورشیدگرفتگی کامل تقریباً هر 181818 ماه یکبار به وقوع میپیوندد.
با این حال، به نظر میرسد ماهگرفتگیها بیشتر اتفاق میافتند؛ دلیل این امر آن است که ماهگرفتگی از نیمی از کره زمین (هر نقطهای که در شب قرار دارد) قابل رؤیت است. در مقابل، برای تماشای یک خورشیدگرفتگی کامل، ناظر باید دقیقاً در نوار باریکی از مسیر سایه زمین قرار داشته باشد. به عنوان مثال، یک ناظر در طول زندگی خود میتواند هر دو تا سه سال یکبار شاهد ماهگرفتگی کامل باشد، اما برای دیدن خورشیدگرفتگی کامل از همان شهر، ممکن است مجبور شود حدود 375375375 سال صبر کند!
انتهای پیام/
