تینا مزدکی_اینترنت کشور در حالی که مسیری پر پیج و خم را طی کرد، پس از سه ماه قطعی، متصل شد. در حالی که معیشت بسیاری از شهروندان با اینترنت گره خورده است، در زمان قطعی اینترنت آمار و ارقام حاکی از ضربه شدید اقتصادی به اقشار مختلف جامعه بود. در همین حال، اپراتورها اقدام به فروش بستههای اینترنت بینالملل تحت نام «اینترنت پرو» کردند؛ اینترنتی که بر خلاف نامش، نه سرویس خاصی ارائه میکرد و نه دسترسی خاصی داشت؛ تنها همان اینترنت معمولی بود که تمام جهان به آن دسترسی داشتند و نقطه آغازی برای اینترنت طبقاتی شده بود.
این بستهها نه با قیمتهای منطقی که با قیمتی تقریبا معادل تعرفه اینترنت آزاد عرضه شدند؛ اپراتورها هر گیگ اینترنت پرو را چیزی حدود ۴۰ هزار تومان به فروش رساندند و اگرچه در ابتدا گفته شده بود که تنها شرکتها و کسبوکارهای ثبتشده، استارتاپها و فعالان حوزه فناوری، بازرگانان و شرکتهای حملونقل و نهادهای دانشگاهی و پژوهشی به آن دسترسی خواهند داشت و کاربران عادی، فریلنسرهای بدون ثبت رسمی و بسیاری از مشاغل غیررسمی به این سرویس دسترسی ندارند، پیگیریهای میدانی خبرآنلاین اینطور نشان نمیداد و حتی شرکتهای نامرتبط هم میتوانستند اینترنت پرو دریافت کنند.
چیزی از عرضه اینترنت پرو نگذشته بود که بازار سیاه وحشتناکی برای آن به وجود آمد. اینترنتی که اپراتورها بسته ۵۰ گیگ آن را با قیمتی حدود ۲ میلیون تومان به فروش میرساندند، به دست دلالان از ۲ تا ۸ میلیون تومان به قیمت گذاری شده بود و به فروش میرسید.
در این بین دولت ستادی تحت عنوان «ستاد ساماندهی و راهبری فضای مجازی» را مامور رسیدگی به وضعیت اینترنت کرد تا آن را به شرایط قبل از دی ماه ۱۴۰۴ بازگردانند. اگرچه بسیاری بر این باور بودند که این ستاد به نتیجه نمیرسد اما اینترنت برگشت. بازگشتی که البته هنوز هم محدودیتهای خود را دارد. اما به هر حال، بستههای اینترنت پرو روی دست کسانی که آن را خریداری کرده بودند، ماند. اکنون بسیاری از کاربران میخواهند از همان تعرفه اینترنت معمول استفاده کنند اما با وجود بستههای اینترنت پرو، راه حل چیست؟
ادامه این خبر را در «اپراتورها پول خرید «پرو» را پس نمیدهند / اما و اگرهای عجیب در پاسخگویی به اعتراض مشترکان» بخوانید.
۲۲۷۳۲۳
