تینا مزدکی_درحالیکه «اینترنت» در کشور ما از یک بستر باز و مبتنی بر پژوهش در اوایل دهه هفتاد شمسی، به یک ساختار فیلتر شده و بسیار محدود در روزهای اخیر تبدیلشده است؛ بار دیگر مسئله «اینترنت طبقاتی» جان گرفته است، اما این بار با طرحی به نام «اینترنت پرو»!
تجاریسازی شدن رانت با اینترنت پرو
از اواخر سال ۱۴۰۴ و ابتدای سال ۱۴۰۵، پدیده جدیدی تحت عنوان «اینترنت پرو» اپراتورها، مطرح شد. این سرویس درواقع نسخه تجاریسازی شده همان اینترنت طبقاتی است که از طریق پیامک به مشترکین خاص پیشنهاد میشود. البته لازم به ذکر است که این طرح با طرح بستههای اینترنت بینالملل متفاوت است و درواقع کاربر با داشتن اینترنت پرو، میتواند به همان اینترنت نرمال و آزادی دسترسی پیدا کند که در اکثر کشورها مردم از آن بهره میبرند.
اگرچه مسئولان دائماً میگفتند اینترنت طبقاتی اجرایی نمیشود و نشده است اما ساعاتی قبل، خبرگزاری مهر با انتشار خبری با تیتر «هر آنچه درباره اینترنت پرو باید بدانیم»؛ رسماً به معرفی این سرویس پرداخت؛ آنطور که در این خبر آمده است: «اینترنت پرو» یا همان اینترنت پایدار کسبوکارها، بهعنوان یک مدل جدید دسترسی در هفتههای اخیر وارد ادبیات ارتباطی ایران شده و بیشتر از آنکه روی سرعت تمرکز داشته باشد، بر «پایداری اتصال» و «دسترسی کمتر محدود به برخی سرویسهای بینالمللی» تأکید دارد. این سرویس عمدتاً برای گروههای مشخصی مانند کسبوکارها، شرکتهای فناوری، بازرگانان و برخی نهادهای حرفهای طراحیشده و دریافت آن مستلزم احراز هویت شغلی و طی مراحل اداری است. کاربران این سرویس در شرایط اختلال شبکه، اتصال باثباتتری تجربه میکنند و دسترسیشان به برخی ابزارهای بینالمللی آسانتر است.
تعجبآور است اما در ادامه آمده است که «هزینه بالاتر نسبت به اینترنت عمومی و محدود بودن جامعه هدف، آن را به گزینهای خاص برای کاربران حرفهای تبدیل کرده است»؛ و درحالیکه گفتهشده تنها شرکتها و کسبوکارهای ثبتشده، استارتاپها و فعالان حوزه فناوری، بازرگانان و شرکتهای حملونقل و نهادهای دانشگاهی و پژوهشی به آن دسترسی خواهند داشت و کاربران عادی، فریلنسرهای بدون ثبت رسمی و بسیاری از مشاغل غیررسمی فعلاً دسترسی مستقیم به این سرویس ندارند، پیگیریهای میدانی خبرآنلاین از پشتیبانان این اپراتور مفهوم دیگری را میرساند.
برای دریافت اینترنت پرو تحت نام شرکت، نیازی به مدارک نیست
در گفتوگو خبرنگار ما با یکی از اپراتورهای تلفن گویای رایتل، این اپراتور گفته است که هزینه اشتراک اینترنت پرو مبلغ ۲ میلیون و ۱۷۶ هزار تومان بدون احتساب مالیات است. برای فعالسازی، متقاضی باید مدارک مشخصی را به آدرس ایمیلی که برایشان پیامک میشود، ارسال کند. همچنین فرآیند اداری به این صورت است که ابتدا باید یک نامه رسمی در سربرگ شرکت تهیه شود که حاوی نام و شناسه ملی شرکت باشد.
در این نامه، باید یک نماینده یا وکیل رسمی شرکت معرفی گردد. همچنین، لیست تمامی کاربرانی که قصد استفاده از این طرح را دارند، شامل نام، نام خانوادگی، کد ملی و شماره تماس آنها، باید در نامه ذکر شود. این نامه رسمی باید توسط صاحبان امضای شرکت امضاشده و به همراه تصویر آگهی تأسیس شرکت، به آدرس ایمیل مربوطه ارسال گردد.
اما جالب اینجاست که به گفته این اپراتور، در خصوص تعداد کاربران، محدودیتی برای معرفی افراد تعیین نشده و بنا بر صلاحدید مدیریت، میتوان هر تعداد کاربر را معرفی کرد؛ همچنین تفاوتی ندارد که این افراد کارمند شرکت باشند یا خیر و نیازی به ارائه بیمهنامه یا مدارک اشتغال به کار نیست.
همچنین در این طرح، برای هر کاربر معرفیشده بهصورت جداگانه سیمکارت صادر میشود که شامل یک بسته ۵۰ گیگابایتی یکساله است. محدودیت استفاده از این بسته نیز روزانه ۲ گیگابایت هست؛ به این معنا که پس از مصرف ۲ گیگابایت در هرروز، دسترسی تا روز بعد محدود خواهد شد. پس از اتمام ۵۰ گیگابایت (که در صورت استفاده روزانه ۲ گیگ، ۲۵ روز به طول میانجامد)، امکان خرید مجدد بسته وجود دارد.
درواقع این بسته که با عنوان بسته سالیانه به فروش میرسد، فقط کفاف ۲۵ روز را میدهد و اگر یک کاربر بخواهد ۳۶۵ روز سال، روزانه ۲ گیگ اینترنت پرو مصرف کند، در سال باید حدود ۱۴ بار این بسته را خریداری کند. با در نظر گرفتن هزینه یک بسته ۵۰ گیگی اینترنت پرو، این هزینه بهطور سالیانه چیزی حدود ۳۲ میلیون تومان میشود. این در حالی است که هزینه خرید بسته ۵۰ گیگ اینترنت که در حال حاضر فقط به وبسایتهای داخلی دسترسی دارد، با قیمت ۳۸۳هزار تومان به فروش میرسد و اگر کاربر بخواهد سالانه ۱۴ بار این بسته را خریداری کند برای آن کمی بیش از ۵ میلیون تومان هزینه خواهد داشت.
ادامه این خبر را در «جزئیات اینترنت پرو به روایت پروسازان / فروش بدون محدودیت تعداد کاربر به پولدارها» بخوانید.
۲۲۷۳۲۳