«بیل گیتس»، همبنیانگذار مایکروسافت، هشدار میدهد بسیاری از مشاغل شاید برای همیشه در نتیجه پیشرفت هوش مصنوعی از بین بروند و پیشنهاد کرده است برخی فعالیتها بهعنوان حوزههای «مخصوص انسان» حفظ شوند. او همچنین معتقد است دولتها برای مدیریت پیامدهای گسترده این فناوری آماده نیستند.
گیتس این دیدگاهها را در مقاله بلندی با عنوان «دوران پرتلاطم هوش مصنوعی فرا رسیده است؛ انتخابهای کنونی ما حیاتی هستند» مطرح کرده است. این مقاله یکی از اولین نوشتههای مفصل او درباره هوش مصنوعی طی سه سال اخیر محسوب میشود.
دیدگاههای جدید بیل گیتس درباره هوش مصنوعی
گیتس در مقاله خود میگوید پیشرفت هوش مصنوعی و رباتها میتواند به حذف دائمی بسیاری از مشاغل منجر شود. او در همین زمینه مفهوم «Human Reserved» را مطرح میکند؛ یعنی بگذاریم برخی کارها فقط توسط انسانها انجام شود.
او این ایده را با مناطق حفاظتشده طبیعی مقایسه میکند که امکان ساخت جاده و ساختمان در آنها وجود دارد، اما جامعه آگاهانه از این کار صرفنظر میکند، چون از دسترفتن ارزش آن مناطق بیش از منفعت ساختوساز خواهد بود.
گیتس در توضیح اینکه چرا برخی مشاغل باید در اختیار انسانها باقی بمانند، به کارکنان حوزه سلامت اشاره میکند که از پدرش، که شش سال پیش بر اثر بیماری آلزایمر درگذشت، مراقبت میکردند.
او میگوید بخشی از مراقبتی که پدرش دریافت میکرد انسانی بود و غیرقابلجایگزینی. گیتس معتقد است حتی اگر از نظر فنی امکان انجام چنین کاری توسط ربات وجود داشته باشد، لزوماً نباید این کار به ربات سپرده شود.
گیتس برای توضیح این مسئله مثال جالبی میزند:
«تصور کنید یک ربات به شما خبر وحشتناک ابتلا به یک بیماری لاعلاج را بدهد. از نظر فنی هیچ دلیلی وجود ندارد که نتواند این کار را انجام دهد. بااینحال، نباید این کار را انجام دهد.»
نگرانی درباره آینده بازار کار یکی از محورهای اصلی مقاله گیتس است. او معتقد است هم مشاغل دفتری و هم مشاغل یدی در معرض جایگزینی با هوش مصنوعی قرار دارند و این روند میتواند بیکاری گسترده و دائمی و در پی آن تحولات اجتماعی زیادی ایجاد کند.
گیتس پیشنهاد کرده است سیاستگذاران پیش از افزایش شدید بیکاری و آسیب دیدن جوامع محلی، برای این تغییرات آماده شوند. او همچنین ایده دریافت مالیات از توکنهای هوش مصنوعی و رباتها را مطرح کرده است تا شرکتها انگیزه کمتری برای جایگزینی کارکنان انسانی داشته باشند و منابع بیشتری برای حمایتهای اجتماعی فراهم شود.
او هشدار میدهد که سیاستگذاران نباید منتظر بمانند تا پیامدهای این تغییرات در جامعه آشکار شود و سپس واکنش نشان دهند.
گیتس در بخشی دیگر از مقاله میگوید هوش مصنوعی میتواند «بزرگترین ابزار برابرساز تاریخ» باشد یا به «بدترین منبع بیعدالتی» تبدیل شود. به گفته او، گذار به عصر جدید هوش مصنوعی میتواند یکی از پرتلاطمترین دورههای تاریخ بشر باشد.
او همچنین معتقد است مقایسه هوش مصنوعی با فناوریهایی مانند کامپیوترهای شخصی، ابعاد تغییرات پیشرو را کوچک جلوه میدهد. از نگاه گیتس، سرعت برطرفشدن برخی مشکلات مدلهای فعلی نیز میتواند باعث شود مردم تصور کنند مشکلات مربوط به هوش مصنوعی مانند گذشته بهسادگی قابل حل خواهند بود.
گیتس بخش دیگری از مقاله را به نقش دولتها اختصاص داده و هشدار میدهد که نهادهای دولتی جهان برای مدیریت ابعاد مختلف تأثیر هوش مصنوعی آمادگی کافی ندارند. او ایجاد یک چارچوب داخلی و بینالمللی برای مدیریت هوش مصنوعی را «وظیفهای بزرگ» توصیف میکند. به گفته او، این فناوری تنها بازار کار را تحت تأثیر قرار نمیدهد و حوزههایی مانند امنیت ملی، آموزش، مالیات، انرژی، انتخابات، منابع آب و هوا، سلامت عمومی، نظام مالی، اجرای قانون، حملونقل، اراضی عمومی و سامانههای فناوری اطلاعات را نیز درگیر خواهد کرد.