مدیرکل دفتر نظارت و پایش مصرف فراوردههای سلامت محورسازمان غذا و دارو ضمن اشاره به نحوه امحاء درست داروهای اضافه در منازل و خطرات رها شدن پسماندهای دارویی در طبیعت، گفت: امسال امیدواریم بتوانیم با کمک همکارانمان در قسمت های مختلف وزارت بهداشت و دوستداران سلامت مردم، باکسهایی را تهیه کرده و در داروخانهها قرار دهیم تا این داروها و مواد جانبی داروها که قابل مصرف نیستند، در آنها ریخته شوند؛ بهترین روش آن است که این داروها به داروخانهها تحویل شود و ما آنها را از داروخانهها جمعآوری کنیم.
به گزارش دانشجو اینترنشنال به نقل از ایسنا، دکتر نوشین محمد حسینی در نشست خبری که با موضوع “پویش ملی دارو زباله نیست”، برگزار شد، گفت: در این پویش تلاشمان برای این خواهد بود که ضمن آگاهیرسانی درباره نحوه امحاء درست داروها و تلاش در جمع آوری آنچه که امکان امحاء آن در منازل وجود ندارد، توضیح دهیم و از ورود این داروها به چرخه طبیعت جلوگیری کنیم.
وی افزود: در سالهای گذشته سازمان غذا و دارو با پویشهای مختلفی که برگزار کرده، سعی در اطلاعرسانی مناسب در این زمینه داشته است و در زمینه پسماندهای دارویی صنایع و داروخانهها با توجه به حضور مسئولین فنی داروساز، تقریبا خیالمان راحت است که پسماندهای دارویی خطرناک از این دو طریق وارد سیستم طبیعت نمیشود و داروخانهها و همچنین پخشها و صنایع دارویی، داروهایی را که به هر شکلی ناخواسته شده یا تاریخشان گذشته و … از سوی شرکتهای امحاگر بزرگ جمع آوری و بی خطر می شوند تا کمترین آسیب را برای سلامت مردم داشته باشند.
محمد حسینی با بیان اینکه باتوجه به اینکه اکنون 25 میلیون خانواده ایرانی داریم، گفت: اگر هر خانواده فقط 100 گرم دارو که برای طبیعت ممکن است ضرر داشته باشد، وارد طبیعت کند، چه عدد عظیمی میشود. این عدد را بالای 25 هزار تن در نظر بگیرید. باید توجه کرد که نحوه برخورد با داروها بسیار بسیار مهم است و امیدواریم در طول این پویش بتوانیم این موارد را آموزش داده و پیش بریم.
وی گفت: در پویشهای قبلی سعی کردیم که آموزش های کامل را به مردم ارائه کنیم که بدانند کدام یک از داروها را افراد می توانند در خانه بیخطر کنند و کدام یک از داروها خطرناک هستند. از جمله داروهایی که بسیار می توانند برای سلامت همه ما خطرناک باشند، آنتیبیوتیکها هستند. اگر آنتیبیوتیک به صورت منطقی تجویز و مصرف شود، عملا نباید دور ریز آنتیبیوتیک داشته باشیم. زیرا در این صورت آنتیبیوتیک تجویزی به اندازه نیاز بیمار است و اگر بیمار دوره درمانش را کامل کند، نباید آنتیبیوتیک اضافه در منزل داشته باشیم. اما گاهی پیش میآید که آنتیبیوتیکها به دلایل مختلف اعم از حساسیت دارویی، ناقص گذاشتن درمان و… در خانه اضافه میمانند. باید توجه کرد که اگر دفع آنتیبیوتیکها نادرست انجام شود و در زباله معمولی ریخته شوند، میتوانند از طریق آبهای زیر زمینی دوباره به چرخه زندگی ما برگردند و مقاومت میکروبی ایجاد کنند.
محمد حسینی ادامه داد: مقاومت میکروبی به این معناست که دوران درمان بیماریهای عفونی بیشتر شود و امکان درمانهایی مانند پیوند و شیمی درمانی کم شود و هر یک از این موارد به تنهایی یک خطر بزرگ است. در عین حال در زمینه داروهایی که برای شیمی درمانی استفاده میشود هم همینطور است و اگر در این موارد هم دارویی باقی بماند، این داروها به هیچ عنوان نباید در زبالههای معمولی دفع شوند. این داروها سرطانزا هستند، معمولا از طبیعت حذف نمی شوند و اگر دقت کافی در امحاء آنها انجام نشود، میتوانند به شدت برای سلامت جامعه پرخطر باشند. در عین حال هورمونها هم از جمله داروهایی هستند که نباید به صورت بی رویه مصرف شده یا دور ریخته شوند. هورمون ها هم می توانند از طریق طبیعت به ما برگشته و مشکلات جدی ایجاد کنند.
وی در پاسخ به سوال ایسنا، درباره نحوه امحاء داروهای تاریخ مصرف گذشت، گفت: ما معمولا هر سال این پویش را در اسفند ماه برگزار میکنیم. زیرا فصل خانه تکانی است و در خانه تکانی معمولا چیزهای اضافه از جمله داروهای اضافه دور ریخته می شوند. تا سال گذشته ما از مردم می خواستیم که این داروها را در بسته بندی جداگانه ای از زباله های معمولی جمع شده و روی آنها نوشته شود که اینها داروهای تاریخ مصرف گذشته هستند و وسایل تیز و برنده هم مانند سوزنها و … نیز در یک بطری جداگانه ریخته شوند و درش بسته شود و اینها را جمع آوری کنند. حال امسال امیدواریم بتوانیم با کمک همکارانمان در قسمت های مختلف وزارت بهداشت و دوستداران سلامت مردم، باکسهایی را تهیه کرده و در داروخانهها قرار دهیم تا این داروها و مواد جانبی داروها که قابل مصرف نیستند، در آنها ریخته شوند. زیرا بهترین روش آن است که این داروها به داروخانهها تحویل شود و ما آنها را از داروخانهها جمعآوری کنیم. باتوجه به اینکه در داروخانهها همکاران داروساز ما حضور دارند و آنها خطرات زباله دارویی را به خوبی درک میکنند، میتوانند تا زمانیکه جمع آوری شوند از آنها نگهداری کنند. در نهایت این باکسها از داروخانهها جمع آوری شده و از سوی شرکتهای امحاءکننده دارو، بیخطر و به صورت علمی دفع میشود.
ادامه دارد
