به گزارش “دانشجو اینترنشنال”، در ابتدای فیلم “مچ پوینت” با هنرنمایی وودی آلن جمله ای می شنویم که احتمالا خیلی با حال و روز رونالد کومان تطابق دارد: “من ترجیح می دهم آدمی خوش شانس باشم تا آدم خوب”. سرمربی هلندی در بدترین زمان ممکن به رویای قدیمی خود رسیده و حالا بر خلاف دفعه اول، سرافکنده و منفور راهی خانه خود در آمستردام شد.
وقتی رونالد کومان در سال 1995 بارسلونا را به مقصد فاینورد ترک کرد، احتمالا از او به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ این باشگاه نام برده می شد. مهم ترین عنوان تاریخ بلوگرانا با ایستگاهی فوق العاده او و در سال 1992 مقابل سپمدوریا حاصل شده و رونالد کومان عنوان گلزن ترین مدافع تاریخ بارسلونا و لالیگا را نیز در دوران شش ساله حضور خود در نوکمپ کسب کرده بود.
پس یک خداحافظی رویایی و محترمانه سهم مدافع- هافبک هلندی بلوگرانا در اواسط دهه 90 بود. از آن مقطع تا همین دو سال پیش همیشه نامی از رونالد کومان حول محور نیمکت بارسلونا شنیده می شد و تقریبا تردیدی وجود نداشت که او بعد از اتمام رقابت های یورو 2020، رختکن تیم ملی هلند را به مقصد نوکمپ ترک خواهد کرد.
اما شیوع ویروس کرونا باعث شد جام ملت های اروپا یک سال به تعویق افتد و رونالد کومان در سن 57 سالگی احتمالا با خودش تصور می کرد دیگر محال است روزگار مجال رسیدن به این رویای قدیمی را به او بدهد. این که می گویم بدشانسی، شاید چیزی باشد که هممینجا به خشن ترین شکل یقه این اسطوره هلندی را گرفته است.
پس رونالد کومان بی طاقت تصمیم گرفت در اقدامی غیرمنتظره قرارداد خود را فدراسیون فوتبال هلند فسخ کرده و راهی باشگاه قدیمی خود شود. اما چه چیزی در انتظار یکی از بهترین بازیکنان تاریخ بارسلونا بود؟
یک باشگاه ورشکسته و رو به افول که با مدیریت ضعیف جوزپ بارتومئو از نظر اقتصادی در بدترین شرایط احتمالا تاریخ خود قرار داشت. ناکامی های سال های پیش از ورود رونالد کومان شرایط را برای او دشوار ساخته بود و باشگاه حتی توانایی حفظ ستاره گلزنی مانند لوییس سوارز را هم نداشت. چند هفته قبل از ورود رونالد کومان، شکست سنگین و فراموش نشدنی 2-8 توسط بایرن مونیخ به بارسلونا تحمیل شده و هیمنه این باشگاه به کلی فرو ریخته بود.
از آن بدتر لیونل مسی تا چند روز مانده به شروع فصل تصمیم به جدایی قطعی داشت و در نهایت با زور و علیرغم میل باطنی خود در نوکمپ ماندگار شد. ارکان اصلی رختکن و ستاره های بزرگ و پرافتخاری چون جرارد پیکه، سرخیو بوسکتس، سرخی روبرتو، یوردی آلبا و … دچار افت محسوسی شده و در سال های پایانی دوران ورزشی خود قرار داشتند.
علیرغم حفظ لیونل مسی به هر ترتیب ممکن، فصل برای بارسلونا خوب آغاز نشد و علیرغم امیدواری های گاه و بیگاه در اواسط فصل، در نهایت آنها نه در لیگ قهرمانان و نه در لالیگا توفیقی نداشتند. در تابستان امسال اما لیونل مسی و آنتوان گریزمان نیز از بارسا جدا شدند تا دیگر حتی خوش بین ترین هواداران این تیم نیز امیدی به موفقیت پروژه رونالد کومان نداشته باشد.
پس فصل جدید هم مطابق انتظار آغاز شده و شکست های متوالی در بازی های بزرگ مانند بایرن مونیخ، اتلتیکومادرید و در نهایت ال کلاسیکو یکی پس از دیگری برابر نام کاتالان ها علم شد. حتی رئیس جدید باشگاه نیز از بدو ورود یک بار هم قرص و محکم از حفظ رونالد کومان صحبت کرد تا شرایط حتی ذره ای هم برای موفقیت این سرمربی هلندی فراهم نشود.
نشریه اتلتیک چندی قبل با انتشار مقاله ای مدعی شد تیم مدیریتی جوزپ بارتومئو نمی خواست ادامه دهنده مسیر همیشگی و موفق بارسلونا باشد و به همین دلیل راه این تیم را تغییر داد تا در صورت کسب عناوین جدید، همه چیز به نام انقلاب مدیران جدید ختم شود. این علت را احتمالا می توان مهم ترین دلیل ناکامی های بزرگ فوتبالی و اقتصادی مدیر منفور بارسلونا دانست و البته مشخص بود خوان لاپورتا نیز از چنین خصوصیتی برخوردار است. پس حتی موفقیت رونالد کومان نیز به نام او نوشته نمی شد و از همان ابتدا ناکامی این همکاری از صلات ظهر روشن تر بود.
حال و روز فعلی بارسلونا نمادی از سقوط یک باشگاه است؛ آنها از نظر اقتصادی در بدترین شرایط قرار دارند، ستاره ها یکی پس از دیگری نوکمپ را ترک می کنند و حتی اگر رئال مادرید شرایط جذب ارلینگ هالند یا کیلیان امباپه را بررسی می کند، در اردوی رقیب حتی چنین احتمالی هم وجود ندارد. اعتبار بلوگرانا زیر سوال رفته و این یعنی سقوط کامل.
شاید شنیدن این جمله خیلی دلپذیر نباشد، اما به هر حال بخشی از زندگی به شانس هم بستگی دارد و رونالد کومان از این حیث حتما خودش را در بین بدشانس ترین ها می داند. او زمانی که تیم ملی کشورش را ترک کرد مدعی شد شاید دیگر هرگز شانس هدایت بارسلونا نصیبش نشود. اما هم هلند بدون رونالد کومان سقوط کرد و هم خود او در بدترین زمان ممکن به آرزوی خود رسید. پس شاید کومان حالا به خودش تصور می کند کاش پیشنهادی از سوی بارسلونا وجود نداشت و او همچنین لاله های نارنجی را هدایت می کرد.
بر خلاف دهه قبل در اواسط دهه 90، کومان ابن بار سرافکنده و منفور نوکمپ را ترک می کند و حتی بعد از ال کلاسیکو ماشین حامل او و همسرش هم مورد حمله هواداران بارسلونا قرار گرفت.
پس همان جمله فیلم مچ پوینت؛ “ترجیح می دهم آدمی خوش شانس باشم تا آدم خوب.”
آریا فاطمی مقدم
