به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از خبر ورزشی، قهرمانی جهان در هر رشته و هر سطحی، بسیار با ارزش است. به ویژه در رده بزرگسالان و برای کشتی آزاد که ورزش اول ماست و مردم عاشقانه نتایجش را دنبال میکنند و تاب شکستها را ندارند. قهرمانی تیم کشتی آزاد در مسابقات جهانی ۲۰۲۵ زاگرب با کسب ۷ مدال -دو طلا، دو نقره و سه برنز- ارزش و اهمیتی سوای همیشه داشت و در این قهرمانی خیلیها دخیل بوده و سهم داشتند که شاید کمتر از آنها صحبت میشود.
یکی از کسانی که همراه تیم ایران به پایتخت کرواسی رفته بود، دکتر کیهانی جراح معروف بود که همه ملی پوشان ایرانی در تمام رشتهها خیلی خوب او را میشناسند و سرو کارشان لااقل یک بار به او افتاده است! در شرایطی که خیلی وقتها لشکری از اعوان و انصار راهی سفرهای خارجی میشوند که نه فقط نفعی برای ما ندارند، بلکه گاه با حاشیهها و خودشیرینیها ضرر هم میزنند، بودن این آقای دکتر در کنار تیم حداقل به دو نفر کمک شایانی کرد.
محمد نخودی در نیمه نهایی سال قبل مسابقات جهانی در آلبانی، در حالی که با ۶ امتیاز از کنچادزه پیش و مدعی اصلی قهرمانی بود، با پیچیدگی زانو مصدوم و زیر تیغ دکتر کیهانی رفت. اتفاقی که دو ماه قبل از آن در المپیک پاریس برای امیرعلی آذرپیرا افتاده بود و این جوان رعنا با مدال برنز، مستقیم به بیمارستان رفت!
کافیست نگاه کنید به فوتبالیستهایی که جراحی زانو انجام میدهند و بسیاری از آنها دیگر هرگز به سطح اول قهرمانی بازنگشته و کیفیت قبلی را تکرار نمیکنند. چه بسیار قهرمانانی که در رشتههای مختلف، بعد از جراحیهای این چنینی دیگر حتی سلامتی عادی خود را هم باز نیافته و ورزش قهرمانی را به اجبار کنار میگذارند.
اما دکتر کیهانی هر دو جوان را عمل کرد و هر دوی آنها در زاگرب مدال گرفتند. امیرعلی آذرپیرا تا فینال آمد و نخودی دوباره برنز گرفت، در حالی که هر دو نفر بیشتر اوقات فاصله بین المپیک و مسابقات جهانی سال قبل تا امسال را به دلیل مصدومیت، امکان تمرین نداشتند و مسابقه نداشتند.
این دو مدال نقشی مهم در قهرمانی کشتی ما ایفا کردند، اما از آن مهمتر؛ انگیزه و امیدی بود که به سایر ملیپوشان تزریق شد. اینکه بعد از این، در صورت مصدومیتی حتی تا این حد سنگین، میتوانند به دنیای قهرمانی برگردند و نباید ناامید شوند.
کار ارزشمند فدراسیون در اعزام دکتر کیهانی همراه تیم به مسابقات جهانی، باعث شد این دو جوان با داشتن دکتر جراح خود در کنارشان احساس امنیت و آرامش کرده و بدون دغدغه و ترس از آسیب دیدگی مجدد، روی تشک رفتند و با مدال، جبران کردند.
