به گزارش ایسنا، یک مطالعه که به تازگی در نشریه نیچر منتشر شده است، نشان میدهد که ترجیحات شرکتکنندگان در انتخابات واقعی تا حدود ۱۵ درصد پس از گفتگو با یک چتبات تغییر کرد. در مقالهای مرتبط که در مجله ساینس منتشر شده است، پژوهشگران نشان دادند که کارایی این چتباتها از توانایی آنها در ترکیب مقدار زیادی اطلاعات به شکل یک مکالمه سرچشمه میگیرد.
به نقل از نیچر، دیوید رَند، یکی از نویسندگان هر دو مطالعه و دانشمند علوم شناختی در دانشگاه کرنل در ایتاکا، نیویورک میگوید: یافتهها قدرت اقناعی چتباتها را نشان میدهد که بیش از صد میلیون کاربر هر روز از آنها استفاده میکنند.
هر دو مقاله دریافتند که چتباتها دیدگاههای رأیدهندگان را نه با استفاده از احساسات یا داستانسرایی، بلکه با بمباران کاربر با اطلاعات تحت تأثیر قرار میدهند. هرچه اطلاعات بیشتری که چتباتها ارائه کردند، قانع کنندهتر بودند، احتمال بیشتری داشت که ادعاهای نادرست تولید کنند.
لیزا آرگایل، دانشمند علوم اجتماعی محاسباتی در دانشگاه پردو در وستلافایت، ایندیانا میگوید: این میتواند هوش مصنوعی را به «چیزی بسیار خطرناک» تبدیل کند، به جای اینکه مردم آگاهتر شوند، این مردم هستند که بیشتر ناآگاه میشوند. او اضافه میکند که این مطالعات «دامنه چشمگیری» دارند. مقیاسی که آنها همهچیز را مطالعه کردهاند بسیار فراتر از چیزی است که معمولا در علوم اجتماعی انجام میشود.
نفوذ هوش مصنوعی
پذیرش سریع چتباتها از زمانی که در سال ۲۰۲۳ به جریان اصلی تبدیل شدند، نگرانیهایی را درباره توانایی آنها برای دستکاری افکار عمومی برانگیخته است.
برای فهم اینکه هوش مصنوعی تا چه اندازه میتواند در باورهای سیاسی قانع کننده باشد، پژوهشگران از نزدیک به ۶۰۰۰ شرکتکننده از سه کشور کانادا، لهستان و ایالات متحده خواستند که ترجیحات خود را درباره نامزدهای خاص در انتخابات رهبری کشورشان که در سال گذشته برگزار شده بود، در مقیاس صفر تا ۱۰۰ امتیازدهی کنند. سپس پژوهشگران شرکتکنندگان را بهصورت تصادفی تعیین کردند تا گفتگوی رفتوبرگشتی با چتباتی داشته باشند که برای حمایت از یک سیاستمدار خاص طراحی شده بود. پس از این گفتگو، شرکتکنندگان بار دیگر نظر خود را درباره آن نامزد، امتیازدهی کردند.
بیش از ۲۳۰۰ شرکتکننده در ایالات متحده این آزمایش را پیش از انتخابات ۲۰۲۴ بین رئیسجمهور دونالد ترامپ و معاون سابق رئیسجمهور کامالا هریس تکمیل کردند. وقتی نامزدی که چتبات برایش طراحی شده بود با ترجیح اولیه شرکتکننده متفاوت بود، امتیاز فرد بین دو تا چهار واحد به سوی آن نامزد تغییر پیدا میکرد. پژوهشهای قبلی نشان دادهاند که دیدگاههای مردم معمولا پس از دیدن تبلیغات سیاسی معمول کمتر از یک واحد تغییر میکند.
این اثر برای شرکتکنندگان در کانادا و لهستان که آزمایش را پیش از انتخابات کشورشان در اوایل امسال تکمیل کردند، بسیار قابل توجهتر بود: ترجیحات آنها بهطور متوسط حدود ۱۰ واحد پس از گفتگو با چتبات به سمت نامزد دیگر منتقل شد. رند میگوید او از اندازه این اثر «کاملا مات و مبهوت» شده بود. او اضافه میکند که تأثیر چتباتها ممکن است در ایالات متحده ضعیفتر بوده باشد بهخاطر محیط سیاسی قطبی، که در آن مردم پیشفرضها و احساسات شدیدی نسبت به نامزدها دارند.
در همه کشورها، چتباتهایی که بر سیاستهای نامزد تمرکز داشتند، قانعکنندهتر از آنهایی بودند که بر شخصیتها تمرکز میکردند. به نظر میرسید که شرکتکنندگان زمانی بیشتر تحتتاثیر قرار میگیرند که چتبات شواهد و حقایق ارائه میداد. برای رایدهندگان لهستانی، درخواست از چتبات برای ارائه نکردن حقایق باعث شد قدرت اقناعی آن تا ۷۸ درصد فرو بریزد.
در هر سه کشور، مدلهای هوش مصنوعی که برای نامزدهای راستگرا تبلیغ میکردند، بهطور مستمر ادعاهای غلط بیشتری نسبت به آنهایی داشتند که از نامزدهای چپگرا حمایت میکردند. رند میگوید این یافته منطقی است، زیرا مدل هوش مصنوعی، از اینترنت بهعنوان منبع ادعاهایش استفاده میکند و پژوهشهای قبلی نشان میدهد که کاربران رسانههای اجتماعی در سمت راست اطلاعات نادرست بیشتری نسبت به کاربران سمت چپ به اشتراک میگذارند.
متقاعدکننده، اما اشتباه
دسته تکمیلیای از آزمایشها که نزدیک به ۷۷ هزار نفر را در بریتانیا درگیر میکرد، نشان داد که شرکتکنندگان بهطور برابر تحتتاثیر اطلاعات صحیح و غلطی قرار گرفتند که چتبات ارائه میکرد.
بهجای تمرکز بر نامزدهای خاص، این مطالعه از شرکتکنندگان درباره بیش از ۷۰۰ موضوع سیاسی، از جمله سقط جنین و مهاجرت پرسید. پس از گفتگو درباره یک موضوع خاص با چتبات، امتیازات شرکتکنندگان بهطور متوسط پنج تا ۱۰ واحد به سمت موضعی که به چتبات جهت داده شده بود جابهجا شد، در مقایسه با تفاوت ناچیزی که در گروه کنترل دیده شد که اصلا با هوش مصنوعی یا انسانها گفتگو نکرده بودند. پژوهشگران دریافتند که بیش از یک سوم از این تغییرات از نظر زمانی که بیش از یک ماه بعد دوباره با شرکتکنندگان تماس گرفته شد، باقی مانده بود.
این آزمایشها همچنین تاثیر سبکهای مختلف گفتگو و مدلهای مختلف هوش مصنوعی از مدلهای کوچک متنباز تا قدرتمندترین رباتهای چت جیپیتی را مقایسه کردند. اگرچه مدل دقیق استفادهشده تاثیر قابلتوجهی نداشت، پژوهشگران دریافتند که یک گفتگوی رفتوبرگشتی، کلید کار است. اگر همان محتوا را به شکل یک پیام ایستا و یکطرفه ارائه میدادند، تا نصف اندازه گفتگوی مکالمهای قانعکننده بود.
اگرچه برخی پژوهشگران از توانایی هوش مصنوعی برای شخصیسازی پیامها مطابق ویژگیهای دقیق جمعیتشناختی کاربران ترسیده بودند، آزمایشها دریافتند که وقتی چتباتها تلاش کردند استدلالها را شخصیسازی کنند، فقط تاثیر اندکی بر دیدگاه افراد داشت.
در عوض، نویسندگان نتیجه میگیرند که سیاستگذاران و توسعهدهندگان هوش مصنوعی باید بیشتر نگران نحوه آموزش مدلها و نحوه درخواست کاربران از آنها باشند، عواملی که میتوانند موجب شوند چتباتها صداقت را قربانی نفوذ سیاسی کنند.
رند میگوید: وقتی با چتباتها تعامل میکنید، آنها هر کاری را که طراح به آنها گفته انجام میدهند. شما نمیتوانید فرض کنید همه آنها دستورالعملهای خیرخواهانه مشابه دارند و شما همیشه باید به انگیزههای طراحان و اینکه چه دستورکار سیاسی به آن دادهاند، فکر کنید.
انتهای پیام
