در برابر شما دستبند زرینی قرار دارد که در دوران شکوه امپراتوری هخامنشی، میان سدههای ششم تا چهارم پیش از میلاد ساخته شدهاند. این دو دستبند باشکوه احتمالاً بخشی از یک مجموعه بودهاند و همراه با گردنبندی مشابه به کار میرفتهاند.
مجله اینترنتی باستان شناس :شیوهی ساخت آنها نشان میدهد که اجزای مختلف، همچون سر بز بالدار و بخش لولهای و توخالی، جداگانه ساخته و سپس با دقت به یکدیگر متصل شدهاند.
سطح این دستبندها با حجرههای کوچک آراسته شده که درونشان سنگهای فیروزه یا لاجورد آبی و عقیق سرخ جای گرفته است؛ ویژگیای که از شاخصههای برجستهی هنر جواهرسازی هخامنشی به شمار میرود. در انتهای هر دستبند، نقش بز بالدار دیده میشود؛ نمادی رایج در هنر آن عصر که نماد قدرت و شکوه پادشاهی بود.
گرچه گذر زمان آسیبهای فراوانی بر این آثار وارد کرده، بخشهای انتهایی و بزهای بالدار همچنان عظمت و سبک پرشکوه هخامنشیان را به نمایش میگذارند. خطوط زینتی بر روی عضلات، شاخها، چشمها و بالها در اصل با سنگهای رنگین و قیمتی پوشیده بوده و جلوهای فرازمینی و شگفتانگیز به این موجودات بخشیده است.
بز بالدار نقششده بر این دستبندها شباهت زیادی به بزآهوی ایرانی دارد؛ حیوانی که در متون یونانی نیز بارها ذکر شده است. افلاطون حتی آن را با ابوالهول مصری مقایسه کرده است. این نقشمایه نه تنها در زیورآلات، بلکه بر روی ظروف فاخر و حتی ارابهی طلایی اسکندر مقدونی نیز دیده میشود؛ ارابهای که برای انتقال جسد مومیایی او از بابل به مدیترانه به کار رفت. از آنجا که بز بالدار نمادی از جلال سلطنتی بود، میتوان حدس زد که این دستبندها و گردنبند همراهشان هدایایی شاهانه محسوب میشدهاند.
این آثار زرین با ارتفاعی حدود ۱۱ سانتیمتر، نزدیک به ۲۶۰۰ سال پیش ساخته شدهاند و امروز در موزهی میهو ژاپن نگهداری میشوند.
