باستانشناسان در منطقهٔ القصیم عربستان سعودی، مجموعهای بزرگ از زیورآلات طلا مربوط به دورهٔ عباسی را در محوطهٔ باستانی دریه کشف کردهاند. این یافته که قدمتی بیش از ۱۱۰۰ سال دارد، نشاندهندهٔ ثروت و فعالیتهای تجاری مرتبط با این سکونتگاه در دوران آغازین اسلام است.
مجله اینترنتی باستان شناس: کمیسیون میراث عربستان پس از پایان چهارمین فصل کاوش در این محوطه، این کشف را اعلام کرد. پژوهشگران حدود ۱۰۰ قطعه طلای مربوط به یک مجموعهٔ واحد زیورآلات را بازیابی کردند. این قطعات شامل آویزها، دیسکهای تزئینی، مهرهها و جداکنندههای نازک طلا است که احتمالاً در گردنبندها یا تزئینات آیینی به کار میرفتهاند.
بر روی بسیاری از این اشیا، نقشهای گلمانند درون طرحهای هندسی دیده میشود. چند قطعه نیز دارای سنگهای رنگی هستند که در قابهای طلایی نصب شدهاند. در میان آنها، یک آویز بزرگ دایرهای شکل بیش از بقیه جلب توجه میکند. باستانشناسان این قطعه را صفحهای گرد با سنگهایی چیدهشده بهصورت متقارن پیرامون یک طرح مرکزی توصیف کردهاند.
سازندگان این جواهرات، قطعات را با چکشکاری ورقههای نازک طلا و فشار دادن نقشهای تزئینی بر سطح آنها شکل دادهاند. سنگها نیز بهصورت دستی در محلِ مخصوص خود جای داده شدهاند. این آثار نشان میدهد که در دورهٔ عباسی — که از سدهٔ هشتم تا سیزدهم بر بخش بزرگی از جهان اسلام حکومت میکرد — مهارت فلزکاری در سطحی بسیار پیشرفته وجود داشته است.
کاوشهای باستانشناسی در دریه تنها به جواهرات محدود نبود. گروههای پژوهشی پیِسنگهای سازهها، دیوارهای خشتی، اتاقهای اندودشده با گچ، اجاقهای آتش، قطعات سفال و ابزارهای فلزی را نیز کشف کردند. پژوهشگران این بقایا را به فعالیتهای سکونتیِ اواخر سدهٔ نهم میلادی نسبت دادهاند.
این محوطه در امتداد راههای باستانی زیارت و تجارت قرار داشته که از سراسر شبهجزیرهٔ عربستان میگذشت. تاریخدانان، دریه را با مسیر حج بصره مرتبط میدانند؛ مسیری که زائران عراقی در گذشته هنگام حرکت به سوی مکه از آن استفاده میکردند. بازرگانان و مسافران احتمالاً در این محل برای استراحت، تهیهٔ آذوقه و دادوستد توقف میکردهاند.
دکتر جاسر سلیمان الحربیش، رئیس کمیسیون میراث عربستان، گفت این کشف نشاندهندهٔ عمق میراث فرهنگیِ حفظشده در سراسر پادشاهی است. او به پیوند دیرینهٔ منطقه با تجارت و تبادل فرهنگی میان نواحی مختلف اشاره کرد.
دریه در جنوبغربی القصیم و در میان کوهها و درههایی قرار دارد که نشانههایی از فعالیت انسانی در دوران پیش از اسلام و آغازین دورهٔ اسلامی در آنها دیده میشود. در بررسیهای پیشین، تپههای باستانی، سازههای سنگی، قطعات سفال و شیشه، اشیای سنگِصابون و کتیبههای اسلامی در گسترهٔ پیرامون محوطه ثبت شده بود.
مجموعهٔ تازه کشفشده، صفحۀ تازهای به تاریخ این سکونتگاه میافزاید.
